Waarom ik Jezus soms pas achteraf herken

Ik zou het zo graag willen. Een simpel gebed en dan ultieme rust of vrede. Of meteen verhoring van hetgeen waar je voor bidt. Er zijn ontelbaar veel verhalen die hiervan getuigen, maar soms zijn de verhoring, de rust en de vrede soms pas achteraf herkenbaar.

Storm op zee

Betekent dat dan dat Jezus je alleen laat in de boot terwijl het stormt op zee? Ik moet denken aan het verhaal in Matteüs 8:23-27. Het gaat stormen op het meer waar Jezus en zijn leerlingen op dat moment varen. De discipelen zijn bang voor de storm en maken Jezus wakker. Die ligt gewoon te slapen.

Angst

Wat is de angst van de discipelen herkenbaar en voelbaar. Want ook als het in mijn leven stormt, is mijn primaire reactie er vaak een van angst. ‘Jezus, ziet u wel wat er gebeurt? Bent u wel wakker?’ Inmiddels heb ik ook mogen leren dat Jezus heel trouw is en echt wel oplet. Dat Hij slaapt wil niet zeggen dat Hij onwetend of onverschillig is. Want zodra Hij de storm toespreekt, gaat deze liggen. Dat is geen fabel of een troostpleister. Maar realiteit. De stormen buigen voor Jezus. Alles buigt voor Jezus.

Focus

En wij? Wij mogen onszelf daar telkens weer aan herinneren. Ons menselijke systeem vindt dat lastig. Maar loslaten en vertrouwen geeft Jezus meer ruimte om door te breken. En waar Licht doorbreekt, zijn we niet meer alleen. Altijd, in iedere storm is Jezus erbij.

Wat ons kan helpen is om je af te vragen waar je op focust. Ligt de focus op de storm, op de hoge golven en op het gevaar dat dreigt. Of kun je je focus verschuiven naar Jezus? Wat aandacht krijgt, groeit. Dus wanneer het je lukt om de focus te verschuiven naar Jezus, zul je merken dat het gevaar minder eng wordt, de golven minder hoog en de storm minder hard. Als Jezus het middelpunt is van jouw focus, heeft de storm geen grip meer op je. En dan kun je echt zeggen: ik ben niet alleen.

Immanuel

God is zo overweldigend goed. Want zelfs als het ons niet lukt om onze focus te verleggen is Hij erbij. Zijn naam is Immanuel. Hij kan simpelweg niet afwezig zijn. En in Zijn genade laat Hij het ons altijd zien, ook achteraf. Dan zien we ineens de puzzelstukjes in elkaar vallen en realiseer je je dat je er nooit alleen voor hebt gestaan. Dat de storm echt luisterde naar Jezus en dat Hij je hand stevig vast had.

Deze bemoediging is voor jou. Je staat er nooit alleen voor. Waar Jezus is, is licht. En waar licht doorbreekt, ben jij nooit alleen.