Wat gebeurt er als Gods vuur ons raakt?

Wonderlijks  

Ik was veertien toen ik voor het eerst een glasblazer aan het werk zag. In een klein dorp in Oostenrijk, met de geur van hitte en rook om mij heen, keek ik gefascineerd toe hoe zand en vuur samen iets nieuws werden. De man boog zich geconcentreerd over zijn werk, zijn handen nauwkeurig, zijn adem zorgvuldig geleid in de buis. Het was er snikheet, bijna verstikkend. Maar juist daar, in die oven, ontstond iets wonderlijks. Voor mijn ogen kreeg een vormeloos klompje glas een gedaante, en niet zomaar een gedaante: het werd een prachtig object waar het licht later in schitterende facetten doorheen zou spelen. 

De kracht van vuur 

Dat beeld is me altijd bijgebleven. Want zo werkt vuur. Het kan verteren, maar het kan ook vormen. Het zuivert, het maakt doorzichtig, het brengt schoonheid tevoorschijn die anders verborgen zou blijven. Glas laat alleen licht door, omdat het eerst het vuur heeft doorstaan. 

Gods vuur in ons leven 

Ik denk vaak dat Gods vuur zo in ons werkt. Niet om ons kapot te maken, maar om ons doorzichtig te maken. Om datgene wat zwaar, troebel en ongedefinieerd is in ons leven, om te smelten en opnieuw te vormen. Zodat Zijn licht erdoorheen kan vallen en anderen kunnen zien: hier is iets van God aanwezig.  

Vuur in de Bijbel 

De Bijbel staat vol van dat vuur. Mozes die een struik ziet branden zonder dat die verteert. Jeremia die zegt: “Er zit als een brandend vuur in mijn hart, opgesloten in mijn gebeente.” En Pinksteren, waar tongen van vuur op de leerlingen neerdaalden en ze de wereld introkken, niet met eigen woorden, maar met Gods adem. 

Het vuur in ons 

Het bijzondere is dat datzelfde vuur ook in ons is gelegd. Soms ervaren we het als passie: dat ene waar ons hart sneller van gaat kloppen. Soms als roeping: dat we ergens neergezet zijn en merken dat onze aanwezigheid licht brengt. En soms, eerlijk gezegd, in de hitte van omstandigheden die we zelf niet zouden hebben gekozen. Toch kan daar, hoe zwaar ook, iets nieuws ontstaan. Iets dat glanst, zoals glas dat alleen door vuur heen zijn schoonheid krijgt. 

Stralen door Zijn vuur 

Gods vuur is niet bedoeld om ons op te branden, maar om ons te doen stralen. Om ons, net als dat stuk glas in Oostenrijk, een doorzichtige drager te maken van Zijn licht. 

Een vlam in mij, 

niet om te verteren 

maar om te vormen, 

zodat Uw licht zichtbaar wordt. 

Gebed 

Heer, 

maak mijn hart als glas, 

doorzichtig en open, 

gevormd door Uw vuur. 

Laat mijn leven licht doorlaten, 

niet mijn eigen glans, 

maar het stralende getuigenis 

van Uw liefde in mij.