"Wat een ontroerend beeld. Dat je, ondanks dat alles voor de wind lijkt te gaan, vanuit de duisternis zo kunt verlangen naar Degene die de sterren heeft gemaakt. Het Licht..."
“Bij het zien van dit prachtige kunstwerk moet ik aan deze quote denken: ‘Wij trekken de mensen tot Christus, niet door luidkeels in diskrediet te brengen wat zij geloven, door hun te vertellen hoe verkeerd zij zijn en hoe goed wij zijn, maar door hun een licht te tonen dat zo lieflijk is dat zij met heel hun hart de bron ervan willen kennen.’ (Madeleine L’ Engle, een Amerikaans schrijfster die tot 2007 leefde, en in haar boeken haar geloof in God graag combineerde met de moderne wetenschap)
Depressie
Deze foto, van de in Parijs gevestigde fotografe die voornamelijk met bewerkte zelfportretten werkt, maakt deel uit van de serie Silent Squares. De beelden geven emoties en gevoelens weer die niet in woorden uitgesproken kunnen worden, of waar simpelweg de woorden niet voor gevonden kunnen worden. De serie heeft haar geholpen uit een depressie te komen. En wanneer je tussen al de beelden – die soms best verontrustend zijn – opeens dit beeld voorbij ziet komen, vraag ik me af welk gevoel hier dan bij hoort.
Verlangen
Zelf kan ik er woorden aan geven vanuit mijn eigen ervaring met depressies. Het is voor mij een ontzettend ontroerend beeld. Dat je, ondanks dat alles voor de wind lijkt te gaan, vanuit de duisternis zo kunt verlangen naar Degene die de sterren heeft gemaakt. Het Licht. Je voelt je dan zo eenzaam en klein, dat hoe je ook uit alle macht omhoog reikt, je het Licht niet kunt aanraken. En wanneer dat wel lukt, je maar met één vingertop de oneindigheid van Zijn Liefde mag ervaren, en je even heel dicht bij de sterren kunt zijn.
Uitreiken
Om terug te komen op de quote: het kan ook nieuwsgierigheid verbeelden. Jij mens bent zo groot, maar je kunt je toch verwonderen over de sterrenpracht. Bijna voelbaar, maar toch niet aan te raken. Dat geldt ook voor het geloof in God. Je kunt het Licht soms voelen, het kan je aanraken, je kunt het soms voelen tintelen in je vingertoppen… maar grijpen kun je het niet.
Doorgeven van eeuwig licht
Dát Licht mogen wij doorgeven. De tederheid en zachtheid van het Gods Licht, zodat nieuwsgierigheid wordt gewekt. Want dat toch is wat wij voelen en wat maakt dat wij door kunnen gaan. Zolang wij blijven uitreiken naar het Eeuwige Licht, zal het door onze levens zichtbaar zijn en kan het de ander misschien iets laten zien van Wie het is die onze harten aanraakt.”
Wat voel jij bij het zien van dit werk? Ervaar jij, net als Tirza, de aanwezigheid van God in kunst?





