‘Jij bent waardevol’: heb jij dat vandaag al eens gehoord?

Het is een zin waarmee ik regelmatig een gesprek opende op de Libelle Zomerweek. Afgelopen week draaide ik vanuit Lume een middag mee op de Bijbelstand. Een bijzondere ervaring, maar eerlijk is eerlijk: ik ging erheen met een knoop in mijn maag.

Want wie zit er nou te wachten op een gesprek over geloof op zo’n beurs? Wie wil er überhaupt langs een bijbelstand lopen? En wat voor ‘wappies’ staan daar dan eigenlijk? Gedachten die me vooraf behoorlijk bezig hielden.

En daar stond ik dan. In mijn Lume-shirt, met kaartjes in mijn hand waarop stond: ‘Jij bent waardevol’. Op de achterkant een korte uitleg dat God dit ook over ons zegt. Voorzichtig begon ik ze uit te delen.

De reacties waren verrassend. De één zei enthousiast: “Dank je wel, wat leuk dat je dit tegen mij zegt!”
De ander reageerde: “Sjonge… dit heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd.”
Beide reacties openden de deur naar een gesprek.

Gaandeweg merkte ik dat ik ontspande. Er kwam rust over me heen. Ik dacht: ik heb eigenlijk niets te verliezen, alleen maar te winnen. Wat maakt het uit als mensen me een ‘bijbelwappie’ vinden? Wat als iemand helemaal niets met het geloof wil? Uiteindelijk gaat het om die mensen die wél geraakt worden. Die even stilgezet worden. Die misschien een klein stapje zetten. En daarin valt alleen maar iets te winnen.

Vooraf had ik gesproken met Emke de Jager, de eigenaar van de stand. Ik vroeg haar: “Waar hopen we eigenlijk op? Wat is ons doel?”

Haar antwoord raakte me: “Ik hoop dat iedereen die hier even binnenkomt een stapje kan zetten in zijn geloofsreis. Dat iemand die niet gelooft aan het denken wordt gezet. Dat iemand die wel naar de kerk gaat maar God nog niet persoonlijk kent, een eerste stap zet. En dat iemand die gelooft maar nog niet vanuit genade leeft, daarin groeit. Als iedereen hier een klein stapje vooruitgaat, ben ik blij.”

Dat hielp mij enorm die middag. Ik hoef niemand te bekeren. Ik mag gewoon een instrument zijn in Gods hand. Hij mag mij inzetten, en ik mag in Zijn naam mensen een stapje verder helpen in hun geloofswandel.

En zo ontstonden er die middag mooie gesprekken. Ik sprak een vrouw die God kende, in de Bijbel las en bad. Maar ze zei: “Waarom hoor ik nooit iets terug van God?”
Ik nodigde haar uit om de komende tijd simpel te bidden: “God, wilt U Zichzelf laten zien en wilt U iets van U laten horen?”
Aan het eind van ons gesprek zei ze: “Misschien antwoordt God wel, maar wil ik het gewoon niet zien of horen.”

Een ander gesprek bleef me ook bij. Een vrouw vertelde dat ze kaarsjes brandde, naar de kerk ging en wel in God geloofde, maar Jezus? Nee, daar was ze nog niet aan toe. Ze vertelde over haar broer, die haar veel pijn had gedaan. Langzaam kwamen we uit bij de gedachte dat Jezus ook voor zijn zonden gestorven is. Jezus toonde genade aan haar broer, en wellicht zou zij dit ook kunnen doen. Ik gaf haar een boekje mee met het evangelie. Haar reactie: “Sjonge, ik ben toch blij dat ik je gesproken heb. Hier ga ik zeker over nadenken.”

Die middag leerde mij iets waardevols: stel gewoon de vraag wat God voor iemand betekent. Wat heb je te verliezen? Misschien help je iemand wel een stapje verder.

Dus, met wie ga jij vandaag het gesprek aan?

Wil je ook eens meedraaien als vrijwilliger in de bijbelstand? Neem eens een kijkje op www.bijbelstand.nl.