Kijk omhoog in een wereld vol onrecht

“We leven in een tijd waar rampen steeds vaker voorkomen, waar onderwerpen als eenzaamheid, gebrokenheid, geldgierigheid, seksuele uitbuiting aan de orde van de dag zijn. Er is een groep mensen die nauwelijks rond kan komen en niet weet wat zij de volgende dag zullen eten. Ja, ook in Nederland leven er mensen onder de armoedegrens.

Overweldigd

Ik vraag mijzelf wel eens af, wat raakt mij nu nog echt? Raakt het mij überhaupt wanneer ik het nieuws voorbij zie komen? Waarom kan ik soms zo gemakkelijk doorschakelen naar mijn favoriete Netflix-serie, alsof het onrecht dat ik net gezien heb niet bestaat? Plotseling dringt het tot mij door: alles wordt in razend tempo voorgeschoteld. Ik krijg amper de tijd om mijn emoties te verwerken voordat het volgende nieuwsitem alweer wordt gepresenteerd.

Verlies van gevoeligheid

De maatschappij raakt afgestompt. Het nieuws lijkt niet langer iets bijzonders, het is ‘normaal’ geworden. Maar is dit daadwerkelijk normaal? Het zou ons, het zou mij, toch elke keer weer moeten raken wanneer we dagelijks geconfronteerd worden met onrecht? Ik moet denken aan het Bijbelgedeelte waar Paulus spreekt over de eindtijd. Hij schetst een beeld van een tijd waarin mensen meer bezig zullen zijn met de liefde voor zichzelf; een tijd  waarin zij leraren gaan volgen die ‘hun eigen gehoor strelen’ in plaats van dat zij het Woord van God willen volgen; een tijd waarin egoïsme en onrecht toenemen en een tijd waarin zij die oprecht willen leven in Christus Jezus vervolgd worden. (naar 2 Timoteüs 3 en 4)

Stof tot nadenken

Maar als we het zelf zo goed hebben, waarom zouden we ons dan zorgen maken? Moeten we dan werkelijk overal iets bij voelen? Waarom zouden we de lasten van anderen dragen als we al genoeg aan onszelf hebben, aan onze eigen materialistische wensen en ons eigen welzijn? Maar voelen we dan werkelijk niets bij al het onrecht? Staan we onszelf misschien niet toe om iets te voelen, omdat er diep vanbinnen angst achter schuilgaat? Maakt het ons kwetsbaar wanneer we onszelf toetsen aan wat God in ons heeft gelegd, in wat we kunnen uitdragen voor en namens Hem? Heeft het een prijs? Kost het ons wellicht onze manier van leven? Ons hele leven?

De kracht van emoties

Ik heb verschillende traumatische ervaringen meegemaakt, waardoor ik vaak mijn gevoel moest uitschakelen. Sommige personen in mijn omgeving stonden het niet toe dat ik mijn pijn liet zien, maar ook ikzelf stond het maar sporadisch toe. Bagatelliseren werd een overlevingsmechanisme waar ik soms nog steeds op terug kan vallen. Het zorgde ervoor dat ik mij soms volledig kon afsluiten van mijn gevoel. Het voelen van echt pijnlijke emoties was gewoon zo angstaanjagend. Het idee van kwetsbaarheid als kracht? Ik zag het eerder als zwakte! Gelukkig heb ik in Christus mogen ontdekken dat juist in mijn kwetsbaarheid mijn kracht ligt. Dat ik mijzelf niet hoef te schamen voor mijn pijn. De pijn, het onrecht, het mag er gewoon zijn en het mag gevoeld worden.

Hoe zit het dan met onze maatschappij? Hoe zit het met ons als persoon? Willen we het onrecht dat zich in onze maatschappij voordoet nog echt binnen laten komen? Mag onze pijn aanwezig zijn, of betrappen we onszelf erop dat het onrecht steeds meer genormaliseerd wordt, zowel voor onze samenleving als voor onszelf? Want wat bereiken we uiteindelijk als we onszelf toestaan de pijn van onrecht te voelen?

Leven in verwachting

Gods Woord belooft ons geen gemakkelijke reis, maar wel een veilige aankomst. Dit mag misschien klinken als iets van weinig waarde, maar het is verre van goedkoop. Het heeft Christus alles gekost, het heeft Hem zijn leven gekost! Dit alles uit volmaakte liefde voor jou en mij. Hij zal komen en regeren! Hij zal al het onrecht laten verdwijnen! Wat vraagt God van mij, van ons, tot die tijd? Hoe kijken wij omhoog in een tijd als deze? Ik geloof dat een ieder van ons door God ingegeven verlangens heeft. Zijn verlangens, in jou, om Zijn liefde op een unieke manier uit te dragen. Om betrokken te zijn op een manier die bij jou past, rekening houdend met eigen mogelijkheden en persoonlijkheid, om zo bij te kunnen dragen aan het zien van onrecht in deze maatschappij.

De weg naar herstel

Wellicht bevind je je momenteel in een fase waarin het onrecht je niet langer raakt, waar alles één groot vraagteken lijkt te zijn. Misschien voel je je afgestompt door wat nu als ‘normaal’ wordt beschouwd. Ik geloof oprecht, uit eigen ervaring, dat God een God is die zich wil openbaren. Wanneer je Hem met een oprecht hart zoekt en Hem toelaat in alles wat je niet durft te voelen, zal Hij zich laten zien. Hij zal er zijn! Micha 6:8 is voor mij persoonlijk van diepe betekenis en verwoord dit als volgt:

Er is jou mens gezegd wat goed is, je weet wat de Heer van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God.

‘Hoe dan, Heer?’

Er zijn momenten waarop ik dit alles behalve gemakkelijk vind, waarop mijn gevoel lijkt te zijn afgestompt. En ik mijzelf afvraag: “Hoe dan Heer?.” Maar de passie die Christus in mij heeft gelegd om onrecht aan te pakken, brandt als een onuitblusbaar vuur. Soms is het als een klein vlammetje en andere keren als een verwoestende bosbrand. Ik mag ervan genieten dat God in beide fases aanwezig is. Ook jij mag je uitstrekken naar Hem en genieten van het feit dat God in alle fases van je leven aanwezig wil en zal zijn. Ondanks hoe je je op dat moment voelt.

Stralen in het licht

Sta jezelf toe om je gevoelens toe te laten, om de pijn van onrecht te ervaren. Richt je blik omhoog, want daar komt onze verlossing vandaan! En tot die tijd mogen wij zijn als stralende lichten, die Zijn liefde en compassie willen uitdragen, ondanks onze eigen tekortkomingen. Laten we vasthouden aan de volgende belofte uit openbaring 21:4-5: “En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rauw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.” En Hij die op de troon zit, zei: “Zie, Ik maak alle dingen nieuw” En Hij zei tegen mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar.”

Hoe kun jij jezelf toestaan om je gevoelens toe te laten en te stralen als een licht in een maatschappij vol onrecht?