"De overload aan informatie komt als stoom uit mijn oren en na twee weken hectiek kijken we elkaar chagrijnig aan en denk ik stiekem: ‘ik ben toe aan vakantie’..."
“Opstaan en gaan….nou, even liever niet. De maand september is weer losgebarsten met alles wat móet, en dat roept bij mij grote weerstand op. Elk jaar moet ik er behoorlijk aan wennen dat de zomer een keerzijde heeft: het einde van diezelfde zomer. Hoewel ik fris en uitgerust begin aan een nieuw seizoen na mijn vakantie, merk ik na een week of twee al dat ik een beetje uitgeblust raak: per dag herinneren een stuk of tachtig miljard appjes en mailtjes mij aan alles waarvoor ik me moet aanmelden, de kinderen moet inschrijven, waar ik bij betrokken mag raken of wat ik moet updaten.
Chagrijnig
De gesprekken die ik ’s avonds met mijn man voer, zijn volledig van organisatorische aard. ‘Oh ja, hoe was je werkdag eigenlijk?’ vraag ik hem nog nét voordat ik hem welterusten kus en het antwoord hoor ik niet eens. Too much information. De overload aan informatie die bij mij als stoom mijn oren uitkomt, is voor hem een trigger om overprikkeld te raken. We waren zo lekker gestart, met werk en school, maar al na twee weken kijken we elkaar chagrijnig aan en denk ik stiekem: ‘ik ben toe aan vakantie’.
Ga ervoor!
En dan klinkt het startschot: een nieuw seizoen, opstaan en gaan! Achter Jezus aan! Ga de armen van kleding voorzien, ga de gevangenen bezoeken, boodschappen doen voor je eenzame buurman en een pannetje soep koken voor je schoonzus die net bevallen is. Ga aardige dingen zeggen tegen de caissière en loop die extra mijl voor je werkgever. Nodig je kring uit om te komen eten en start een Voedselbank-actie in de kerk. Zeg tegen je kinderen hoeveel je van ze houdt en slik al je ongeduldige opmerkingen over niet-opgeruimde sokken en een ontbijttafel vol vuile borden en bekers in. Ga achter Jezus aan, wees een goed mens, laat je licht optimaal schijnen!
Luister naar Gods stem
Gelukkig is het Diezelfde Jezus die tegen mij zegt: ‘Kom bij Mij als je vermoeid en belast bent, Ik zal je rust geven’ (Mat. 11:28). Opgelucht laat ik mijn bezem vallen en kniel ik neer aan Zijn voeten. Ik verander van een Martha in een Maria en realiseer me dat er maar één ding belangrijk is: naar Gods woorden en stem luisteren (Luk. 10:39-42). Als je dat doet, neemt niemand het meer van je af.
Een ding tegelijk
Voorlopig bevalt me dat wel. Ik maak me druk om zoveel dingen, maar er is nog genoeg tijd om gastvrij te zijn, in actie te komen, loyaal te zijn en me tot van alles verplicht te voelen. ‘Eén ding tegelijk’, zegt mijn man tegen me, als ik hem overhaal om het nieuwe bureau van mijn dochter in elkaar te zetten nadat ik in de eerste schoolweek alle muren van een fris kleurtje heb voorzien. ‘Morgen kijken we wel verder, voor vandaag is het even genoeg.’ En zo is het maar net.
Voel jij je soms ook opgejaagd? Ga er dan even lekker bij zitten en luister naar dit liedje van Matthijn Buwalda: Wacht maar af.





