'Ik mag ze uitspreken, bekennen hoe ik me voel, er woorden aan geven en ze er echt even laten zijn. Ik hoef mijn emoties niet vanaf de bergen te schreeuwen, maar ik mag ze wel zelf aanvaarden en met God bespreken. Jezus was ook mens op aarde en Hij weet hoe ik me voel. Hij kent mij en wil mij liefdevol bijstaan, ongeacht mijn gevoelens.'

Emoties tonen of verborgen houden? 
Moet ik tevoorschijn komen met mijn emoties? Moet iedereen altijd aan mij kunnen zien en horen hoe ik me voel en waarom? Moet ik dat van de daken schreeuwen? Dat hoeft niet. Maar de grote vraag is of ik zelf wel weet hoe ik me voel. Geef ik, aan mezelf of aan God, woorden aan mijn gemoedstoestand? Laat ik überhaupt toe wat er diep in mijn hart zit? Of laat ik het diep daarbinnen zitten, veilig opgeborgen? Dit zijn vragen die mij bezighouden.

Verstoppen
Hoe ga ik om met mijn emoties en de rollen die ik vervul: als vrouw, dochter en moeder, als zus, vriendin en collega, als kerklid, buurtgenoot en meer? Het zijn mooie rollen, maar ze brengen ook de nodige zorgen en moeilijkheden met zich mee. Op korte termijn werkt het simpelweg hard werken en doorgaan goed om mijn emoties te verstoppen. Door dit lang vol te houden, zoals ik heb gedaan en misschien nog steeds doe, kom je erachter dat dit juist niet altijd effectief is. Het kan leiden tot vastlopen en verwarring.

Delen van gevoelens
Het is daarom goed dat ik tevoorschijn kom met mijn emoties. Ik mag ze uitspreken, bekennen hoe ik me voel, er woorden aan geven en ze er echt even laten zijn. Ik hoef mijn emoties niet vanaf de bergen te schreeuwen, maar ik mag ze wel zelf aanvaarden en met God bespreken. Jezus was ook mens op aarde en Hij weet hoe ik me voel. Hij kent mij en wil mij liefdevol bijstaan, ongeacht mijn gevoelens.

Rust vinden in Gods handen
Overgevend mag ik rusten met al mijn emoties in Zijn machtige handen. Ik mag stil zijn, huilen, boos worden of mijn frustraties uiten. Ik mag mijn gevoelens toelaten en hoef er niet tegen te strijden. Ik mag stoppen met ertegen te vechten in de wetenschap dat iemand voor mij strijdt. Ik mag met alles wat ik voel bij Hem komen. Dit staat zo mooi geschreven in Psalm 46:10 “Be stil and know that I Am God”. Mijn ziel, mijn leven is met U verweven. Wees stil mijn ziel en rust in de machtige hand van de Almachtige.

Bij God tevoorschijn komen
Er zijn vele paden om mij heen en verschillende rollen die ik als vrouw moet vervullen. Te midden van die drukte mag ik weten dat er machtige handen zijn waarin ik mag rusten. Ik mag bij Hem tevoorschijn komen met aanbidding en lofzangen, maar ook met mijn gevoelens. Ik mag leren genade voor mezelf te hebben, zoals God een genadige God voor mij is.

Geef je aan Hem over
Het schilderij van Carla Veldhuis deed mij denken aan overgave. Het is geïnspireerd op een mooie herinnering: haar jongens vielen vaak in slaap in het fietsstoeltje terwijl haar man stuurde en hun kin ondersteunde. Het beeld van overgave herinnert mij eraan dat ik mijn hele leven, inclusief mijn diepste gevoelens, aan Hem wil overgeven. Daarom wil ik je bemoedigen met een gebed dat ik heb geschreven:  

“Heer, ik kom tevoorschijn. Ik spreek tot U. Ik kom bij U met alles wat ik ben, met al mijn emoties, al mijn gevoelens, of ze nu fijn zijn of juist niet. Ik wil ze toelaten, hoe moeilijk dat soms ook is. Wilt U mij daarbij helpen? Ik kijk mijn emoties in de ogen, bespreek ze eerlijk met U en geef ze aan U over. Ik spreek mij uit en probeer er dan op een wijze manier mee om te gaan. Geef mij alstublieft de wijsheid en het inzicht die ik zo vaak nog mis. En Heer, als ik mijn emoties uit, geef mij dan ook rust. Laat mij rusten in Uw armen, in volledige overgave, omdat ik weet dat ik mij aan U kan toevertrouwen. U, de Machtige Maker van ons allen, die alles in Uw hand heeft. Dank U wel, Heer, dat ik bij U mag komen, hoe ik mij ook voel, in welke situaties ik ook zit. Dank U wel voor wie U bent.”