'Wat me daarbij moed geeft, is het besef dat Jezus die eenzaamheid kent.'

Verborgen pijn
Eenzaamheid wordt gedefinieerd als iets dat je voor je gevoel onterecht overkomt. Het voelt oneerlijk. De momenten waarop ik me het meest eenzaam voelde, zijn mij nog helder voor de geest. Tijdens een zware periode van depressie voelde ik me diep alleen. Ondanks de lieve mensen om me heen, leek niemand écht te begrijpen wat ik doormaakte. Dat gevoel, alleen met je gedachten, je angst, je verdriet – zelfs wanneer je God niet lijkt te voelen – is onbeschrijfelijk zwaar.

Jezus begrijpt eenzaamheid
Wat me daarbij moed geeft, is het besef dat Jezus die eenzaamheid kent. Toen Hij aan het kruis hing, riep Hij uit: “Mijn God, Mijn God, waarom hebt U mij verlaten?” (Matteüs 27:46). Dat gevoel van verlatenheid door Zijn Vader was intens, en toch biedt het ons een krachtige belofte. Hij is een vader van wezen en een beschermer van weduwen. Hij geeft eenzamen een thuis en gevangenen vrijheid en voorspoed (Psalm 68:6-7). Hij weet dus ook van jouw eenzaamheid en je mag weten dat Hij altijd bij je is. Hij heeft zelf gezegd: Ik zal U beslist niet loslaten en Ik zal U beslist niet verlaten (Hebreeën 13:5). Wat een bemoediging om te weten dat we, zelfs in onze donkerste momenten, nooit echt alleen zijn.

Een schokkende realiteit
Bijna 49% van de volwassenen in Nederland voelt zich eenzaam. Dit percentage blijft alleen maar stijgen, ondanks de vele sociale voorzieningen. Deze cijfers schokken me telkens weer. Hoe kan er zoveel eenzaamheid zijn in een maatschappij waar we constant verbonden lijken te zijn via technologie en sociale netwerken? Het raakt me diep, en het zet me aan het denken over wat ik kan doen, hoe klein mijn bijdrage misschien ook lijkt.

Kleine gebaren, groot verschil
Wat ik zelf doe om iets tegen eenzaamheid te doen, is klein maar bewust. Ik leg af en toe willekeurig kaartjes in mijn dorp, versjes die troost bieden deel ik via Instagram, en ik probeer bewust een glimlach te geven aan een vreemde. Het zijn kleine dingen, maar ik geloof dat juist deze kleine gebaren een sprankje hoop kunnen bieden in iemands dag.

Deel licht uit!
Sta jij stil bij de eenzaamheid om je heen? Is er iemand in jouw omgeving aan wie jij een gebaar van hoop kunt geven en licht kan uitdelen? Misschien is het een gebed, een berichtje, een kaartje, of zelfs een eenvoudige glimlach. Deze kleine daden kunnen een groot verschil maken in iemands leven. Kom tevoorschijn, sta op voor wat belangrijk is, en weet dat jouw gebaar van liefde en aandacht het licht kan zijn in de duisternis van een ander.

Eline heeft een prachtig gedicht geschreven die past bij deze blog. Check onze Instagrampagina