"We noemden je Jochebed omdat zij een vrouw was die haar rug recht hield. Ze was trouw aan de Heer... Je mag trots zijn op die naam. Tsja...”

“Over loslaten gesproken. De vrouw uit de Bijbel wiens naam ik draag, kon er wat van. Jochebed.

Wat een moed!

Jochebed, de moeder van Mozes, leefde in de tijd dat het volk van God als slaaf moest dienen in Egypte. De farao wilde het volk uitroeien en gaf opdracht alle pasgeboren jongetjes te doden. Gelukkig waren er twee verloskundigen, Pua en Sifra, die geen gehoor gaven aan de opdracht van de farao. Zij verzonnen een leugen om te voorkomen dat er kleine jongetjes werden vermoord. Ze dienden daarmee de Heer, want Zijn volk kon zo tóch groeien. Wat een moed!

Kun je het je voorstellen?

Ook Jochebed toonde zulke moed. Zij was al moeder van Mirjam en Aäron toen haar zoon Mozes werd geboren. Zij en haar man Amram zagen hoe mooi Mozes was, dat hij een kind van de Heer was, en ze besloten hem verborgen te houden. Toen de situatie na drie maanden niet meer geheim kon blijven, vlocht Jochebed een mandje van riet voor haar kindje, ze zette het mandje  met kind en al in de rivier de Nijl en ze nam afscheid van hem. Kun je het je voorstellen…….ik niet.

"Wees er maar trots op"

Mijn ouders noemden mij Eline Jochebed. Ik heb mijn doopnaam nooit mooi gevonden. Mijn moeder heeft me vaak verteld over die naam. “We hebben je Jochebed genoemd omdat zij een vrouw was die haar rug recht hield. Ze was trouw aan de Heer, ze was moedig en ze liet zich niet ompraten door de mensen om haar heen. Je mag trots zijn op die naam.” Tsja, trots….ik vond het eigenlijk altijd gewoon een rare naam. Bovendien voel ik me ook absoluut geen Jochebed. Ben ik moedig? Nee. Houd ik mijn rug recht? Ja, dat soms wel, maar dan vooral uit zelfbelang of eigenwijsheid. Ben ik trouw aan de Heer? Vaak niet.

baby, doopnaam

" Ik heb mijn doopnaam nooit mooi gevonden..."

Doodeng

En dan dat loslaten. Mijn zoon fietst vanavond in zijn eentje in het donker terug naar huis van voetbal. Ik vind het doodeng. Er was heel wat overredingskracht voor nodig om me er van te overtuigen dat hij dat best kan. En mijn dochter vind ik nog zo klein, ik bescherm haar voor een hoop dingen, terwijl ik zie dat andere moeders hun dochters van dezelfde leeftijd die dingen wel laten doen. Nee, loslaten kan ik bepaald niet.

Vertrouwen

Maar ik hoef geen Jochebed te zijn om me door haar te laten inspireren. Ik mag van haar leren: van haar geloofsdeeltaal (een echte DOENER) en van haar moed. Ze zette zichzelf aan de zijlijn omdat ze er van overtuigd was dat God haar kindje zou redden en voor grootse dingen zou inzetten. En dat deed Hij: Mozes werd gered door de dochter van de farao, werd leider van het volk Israel, bevrijdde hen van slavernij en leidde hen naar het beloofde land, waar ze als vrij volk een leven konden opbouwen. Jochebed gaf haar moederschap op en ging tegen de wet van de farao in omdat ze volledig op God vertrouwde. En dat vertrouwen werd niet beschaamd.

Trots

De naam Jochebed betekent: aan God de eer! Wat een prachtige naam. Ik draag hem met trots.

En jij? Wat is jouw doopnaam? Deel je die wel eens met anderen? En draagt je ’em met trots?