"Waartoe wil jij geroepen worden? Vaak hebben we voorkeur geroepen te worden voor iets moois, iets wat bij je past. Wat als het iets minder passend of spannend is...?"

De Bijbeltekst bij deze blog is Marcus 1:9-20. Vanaf vers 16 lezen we hoe Jezus de eerste discipelen roept:  

‘Toen Jezus langs het Meer van Galilea liep, zag Hij Simon en Andreas, de broer van Simon, die hun netten uitwierpen in het meer; het waren vissers. Jezus zei tegen hen: ‘Kom, volg Mij! Ik zal van jullie vissers van mensen maken.’ Meteen lieten ze hun netten achter en volgden Hem. Iets verderop zag Hij Jakobus, de zoon van Zebedeüs, en zijn broer Johannes, die in hun boot bezig waren met het herstellen van de netten, en direct riep Hij hen. Ze lieten hun vader Zebedeüs met de dagloners achter in de boot en volgden Hem.’ 

In het Bijbelboek Marcus lezen we hoe Jezus Zijn discipelen uitzendt; de wereld in. Maar voordat Jezus hen uitzendt, roept Hij hen eerst; ‘Kom volg Mij!’ In de jaren die ze daarna met Hem optrekken ontdekken ze al gauw: discipel zijn vraagt discipline.

Ondersteboven

Jezus volgen is niet altijd makkelijk, integendeel… Petrus, als één van de eersten geroepen, weet er alles van. Hij wordt door Jezus ‘de Rots waarop ik mijn kerk zal bouwen’ genoemd, maar ook klinkt het ‘Satan, ga weg achter mij.’ Hij huilt als de haan kraait na zijn driedubbele verraad, maar hoort Jezus later ook in drie varianten zeggen: wees er voor mijn schapen. Petrus volgt Jezus in zijn dienende houding en sterft volgens de overlevering dezelfde kruisdood alleen dan ondersteboven vastgespijkerd… Dat is letterlijk en figuurlijk “volg Mij en neem je kruis op.” 

Wat als het minder passend of spannend is?

Hoe staat het met jou als je Jezus hoort zeggen: “Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en Mij volgen.” Als je je kruis op je neemt, dan betekent dit dat je je leven in Zijn dienst stelt. Waartoe wil jij geroepen worden? Vaak hebben we voorkeur geroepen te worden voor iets moois, iets wat bij je past. Als iets minder passend of spannend is, durf je dan iets van jezelf te laten ‘kruisigen’ en toch op weg te gaan?  

Handleiding uit de hemel

Het zijn vragen waarmee ik biddend worstel: word ik geroepen om te gaan? Is dit het of moet ik nog wachten? Misschien wacht ik al te lang op niet alleen een briefje, maar een hele handleiding uit de hemel! Daarom ga ik het roer omgooien… Ondanks alle onzekerheden en obstakels ga ik dit jaar starten met een deeltijdstudie Theologie. Dit doe ik zonder duidelijk plan, erop vertrouwend dat God mij daarin leidt… Dwars door mijn angst heen.

Mijn vertrouwen groeit

Het vertrouwen voor mijn keuze groeit op de dag dat ik een passende school vond en daarna meteen de woorden van Petrus in mijn HSV-bijbel las: ‘De God nu van alle genade, Die ons geroepen heeft tot Zijn eeuwige heerlijkheid in Christus Jezus, Hij Zelf moge u – na een korte tijd van lijden – toerusten, bevestigen, versterken en funderen’ (1 Petrus 5:10). Dat voelt voor mij toch als een briefje met instructie uit de hemel! 

Voel je geroepen 

Petrus wist waar hij het over had: geroepen worden, struikelen, gecorrigeerd worden en terugkeren naar Jezus. Om zo versterkt verder mogen gaan, zelfs als het hem daar brengt waar hij niet naartoe wil. Jij kent het balanceren tussen hoop en wanhoop vast ook… Ondanks dat: Voel je geroepen om te dienen, zonder te weten wat het je brengt en kost. Jezus’ laatste belofte aan zijn discipelen, zoals we die lezen in Marcus 16 vers 17, geldt ook voor jou en mij: Hij zet je woorden kracht bij! Kijk voorbij aan de pijnlijkheden van het ‘kruisdragen’ vanuit het vertrouwen dat Hij je toerust, bevestigt, versterkt en fundeert voor van alles wat je nu nog niet voor mogelijk houdt!  

Bijpassende lied: 

Come what may” van We are messengers