"Dan valt er post op de grond. Vreemd, dat heeft hij nog nooit gehad..."

“‘Wie wil er kaartjes maken voor mensen uit de PI.’ (red.: penitentiaire inrichting -gevangenis). Een buurvrouw, werkzaam bij de PI vroeg dit in onze straatapp. ‘Door Corona kunnen de gevangenen geen bezoek meer ontvangen, en zijn vrijheden en verloven ingetrokken.’

Verbaasd

Mijn kinderen waren al bezig om kaartjes te maken voor ouderen. Dus die wilden wel meehelpen. Dat gaf ook een pure, eerlijke reactie. Mijn dochtertje was oprecht verbaasd. ‘Waarom maken we kaartjes voor boeven? Dat zijn toch slechte mensen?’ Ik legde uit dat die boef misschien wel spijt heeft dat hij foute dingen heeft gedaan. Maar nu nog wel heel lang straf heeft. Dat niemand graag alleen wil zijn en het altijd fijn is om post te krijgen. Voor mijn dochtertje reden genoeg om ijverig verder te gaan met knutselen.

Spiegel

Eerlijk, de PI was ook niet de doelgroep waar ik aan dacht bij eenzaamheid en Corona. Toch hield m’n dochtertje me een spiegel voor. Waarom denk ik zelf ook snel in goed of fout? Vind ik er van alles van, wanneer mensen door hun eigen schuld in de problemen zijn gekomen. Eigen schuld dikke bult?

Mag het mij wat kosten?

WWJD? Jezus keek om naar mensen die bespot en gehoond werden. Het uitschot van de samenleving. Die zocht Hij op. Omdat Hij hoop voor hen had.

Mag het mij wat kosten? Omkijken naar een ander? Juist als ik vind dat de ander het niet verdiend? Kan ik over mijn oordeel heen, vanuit Jezus naar een ander kijken?

‘En wat je ook gedaan hebt, aan de minste van mijn broeders’…

Lume, Woman, Drawing

"Een onbekend meisje heeft voor hem een kaartje gemaakt. Vol met hartjes en gekleurde bloemetjes."

Af geserveerd

Een ruwe bolster met blanke pit zit moedeloos op zijn bed in de cel. Zijn verlof waar hij zijn best voor had gedaan, is ingetrokken. Er is angst bij het personeel dat Corona ook binnen de muren van de gevangenis rondgaat. Wie kijkt er naar hem om, als hij ziek wordt? Zijn familie heeft hem jaren geleden al af geserveerd. Zou het zwaar zijn om dood te gaan ?

Hartjes en bloemetjes

Dan valt er post op de grond. Vreemd, dat heeft hij nog nooit gehad. Als hij de envelop openmaakt valt er een kaartje uit. Een onbekend meisje heeft voor hem een kaartje gemaakt. Vol met hartjes en gekleurde bloemetjes. In hanenpoten staat er: ‘ik hop dat u znel besoek krijgt ik dengk aan u.’ Het ontroert hem. Warmte verlicht even de kille cel.

Dwars door het duister

Laten we bidden voor deze vergeten groep mensen. Dat ze binnen de PI mogen voelen dat er nog liefde is. Dat er altijd kleine lichtpuntjes schijnen dwars door het duister.

Al zou ik vandaag maar één ding kunnen betekenen voor een ander.
Dan was het een dag die het waard was om geleefd te worden.

‘En wat je ook gedaan hebt, aan de minste van mijn broeders, zegt Jezus dat heb jij aan mij gedaan.’