" Ineens is het mij duidelijk wat ik moet doen, welke keuze ik moet maken. Alsof God door het lied, door Karin Bloemen, rechtstreeks tot mij spreekt..."

“In ons dorp wordt het dorpsfeest altijd afgesloten met een tentdienst. Dit jaar had ik niet per se zin om te gaan; ik voelde eerlijk gezegd nog de naweeën van het feestje van de avond ervoor… Maar iets in mij zei ‘ga’, dus ik ging, samen met mijn gezin.

Huilen

En terwijl ik daar zit, zet het koor het lied Lef van Karin Bloemen in. De woorden komen keihard binnen… Ze raken me tot op mijn bot. Ik moet vreselijk huilen. Ineens is het mij duidelijk wat ik moet doen, welke keuze ik moet maken. Alsof God door het lied, deze muziek, rechtstreeks tot mij spreekt.

Megafoon

Soms heb je van die momenten waarin je God ervaart. Van die kleine toespelingen waarvan je, als het moment voorbij is je, je opeens bewust wordt van wat er gebeurde. Ik heb het gevoel dat God momenteel met een megafoon in mijn oor schreeuwt en constant, als een kind, een lichtje aan en uit doet om mijn aandacht te krijgen. Met een lied, iemand die op mijn pad komt. een gedicht, een verhaal. Te veel en te vaak om toevallig te zijn. En nog twijfel ik wat te doen…


Angst

Waag ik de sprong? Angst houdt mij in mijn greep. Angst om het vertrouwde los te laten en in het diepe te springen… Blijf ik werken in een situatie die me ongelukkig maakt? Of hak ik de knoop door om te doen waarvoor ik gemaakt ben; creatief te zijn? Doe ik het Licht aan?

Dank je wel, Karin Bloemen. Dank u wel, God.  

***
Lef (Karin Bloemen)

Hij was jong en slim
En had verstand van zaken
Oogste bijval op de beurs
En in de kroeg
Iedereen wist: ‘Deze jongen gaat het maken’
Het beste was voor hem niet goed genoeg

Maar steeds vaker werd hij bang en zwetend wakker
Het gebral van vrienden ging hem tegen staan
Op een mooie lentedag nam ie opgewekt ontslag
Kocht een zeilboot om de wereld rond te gaan

Iedere dag heb je opnieuw de keus
Ren je door of gooi je rigoureus
Je bestaan overhoop
Weg de onzin
Het gejaag en het gedoe
Heb je het lef dan is het nooit te laat
Om te beseffen dat het zo niet gaat
Reik niet naar de hemel, maar haal hem naar je toe

Van haar ouders moest ze zeker gaan studeren
En toen ze arts was dacht ze ik word zangeres
Ze schreef haar eigen lied
Een grote hit dat werd het niet
Maar voor haar was het een ongekend succes

Iedere dag heb je opnieuw de keus
Ren je door of gooi je rigoureus
Je bestaan overhoop
Weg de onzin, het gejaag en het gedoe
Heb je het lef dan is het nooit te laat
Om te beseffen dat het zo niet gaat
Reik niet naar de hemel, maar haal hem naar je toe

In ons hoofd klinken de stemmen nog van vroeger
“Geef niet op”
“Je kunt het wel als je je best maar doet”
Dan maar doodsbang om te falen
Maar die top die zul je halen
Tot je niet meer weet waar je het zoeken moet

Iedere dag heb je opnieuw de keus
Ren je door of gooi je rigoureus
Je bestaan overhoop
Weg de onzin
Het gejaag en het gedoe
Heb je het lef dan is het nooit te laat
Om te beseffen dat het zo niet gaat
Reik niet naar de hemel, maar haal hem naar je toe

Waarom zou je altijd op je tenen lopen?
Dat houdt niemand vol
Geloof dat maar van mij
Bal je vuisten niet, maar hou je handen open
Kijk in plaats van steeds omhoog
Een keer opzij.