"Het vlammetje bleek afhankelijk van mijn levensomstandigheden en de keuzes die ik maakte in mijn leven, maar nooit was het helemaal uit..."

“Hoop is hot. Hoop is booming. Pagina’s vol wijdt het magazine Psychologie eraan, want alleen hoop doet leven in deze vaak beangstigende wereld. Hoop houdt de moed erin en het houdt de mens gaande. Hoop is de olie waarmee we ons vuurtje brandende houden. Tot zover prachtig en volledig te volgen. Toen ik het artikel las dacht ik, wauw, ze hebben het ware Licht ontmoet? Helaas, niets bleek minder waar. Het bleek een totaal andere hoop te zijn, dan waar ik mij naar uit wilde strekken. Het raakte me en deed me verdriet.

Maakbare hoop

Het artikel beschrijft een wereldse kijk op hoop. Hoop die je zelf moet creëren. Door hard werken en het nastreven van doelen hoop je op een mooi leven, maar zonder de garantie op succes. Maar is dat hoop waar ik naar verlang? Het antwoord is simpel. Nee! Dat is geen hoop waar ik levensmoed uit haal. Dat is hoop waarvan mij de levensmoed in de schoenen zakt.

Vlammetje van hoop

Maar waar vind ik dan wel de zekerheid van een hoopvolle toekomst? Waar moet ik zoeken? Moet ik wel zoeken? Of woont het misschien al in mij? Want verrassend genoeg plopt het vaak ineens op. Zonder enige aanleiding. Een heel klein vlammetje van hoop. Dan ben ik totaal verrast, want waar haal ik dat vandaan? Ben ik zo’n positivo? Zo’n keiharde werker? Jammer, maar nee.

Dit vlammetje is niet uit te krijgen

En toch, dat vlammetje. Het is er! Ooit moet het aangestoken zijn, want het is er altijd geweest. Het danste in mij als meisje, het was bijna uit als jonge vrouw, daarna flakkerde het weer op als een waakvlam en groeide zelfs soms uit tot een groot knetterend vuur, om vervolgens weer in te zakken als een klein walmend lichtje. Het vlammetje bleek afhankelijk van mijn levensomstandigheden en de keuzes die ik maakte in mijn leven, maar nooit was het helemaal uit. Sterker nog: het vlammetje werd soms zelfs een groot vuur tijdens de meest verdrietige fases in mijn leven. Hoe is dat nou toch mogelijk? Vroeg ik mij af. Het is gewoon niet uit te krijgen!!

Vuur van liefde

Dat vlammetje wordt in leven gehouden door het grote alles verterende Vuur van Liefde. En zo lang ik bij dat Vuur blijf, blijft dat vlammetje branden. Maar zelfs als ik ervan wegloop, blijft dat vuur zo heb ik gemerkt, branden, zodat ik er altijd naar toe terug kan om mijn vlammetje nieuw leven in te laten blazen. Maar weet je wat dan zo gek is? Steeds vaker heb ik helemaal geen behoefte meer om van dat Vuur weg te lopen, want dat Vuur is dan soms wel spannend en zelfs beangstigend, niet te vatten en onbegrijpelijk groot aanwezig, maar ook woest aantrekkelijk. Dit Vuur wakkert een verlangen aan om erbij te gaan zitten, me te laten verwarmen, te zuiveren, te helen en te koesteren en te staren in Zijn Licht.

Echte hoop

Dit grote Vuur houdt mijn vlammetje van hoop in Leven. Daarmee kan ik het leven aan, met datzelfde vlammetje mag ik anderen bemoedigen. Met dat vlammetje kan ik stralen, en echte hoop aanbieden aan mensen die daar zo verschrikkelijk naar verlangen. Het enige wat het van mij vraagt is: blijf in Mijn VUUR! Dan zal Mijn Vlam jouw hart steeds weer nieuw Leven inblazen.”

Challenge

Wat of wie is jouw hoop? Bedenk voor jezelf gebeurtenissen uit het verleden waarbij er ineens toch hoop was. Schrijf het voor jezelf op en bemoedig andere vrouwen met jouw ervaringen.