Hoe Evie vrijheid ervaart wanneer licht doorbreekt

Ik weet niet hoe jij erover denkt, maar soms krijg ik de indruk dat bevrijding heel groots moet voelen. Alsof er eerst een donderslag uit de hemel moet komen voordat ik écht vrij ben. En als die donderslag dan uitblijft, ga ik twijfelen: ben ik wel echt bevrijd? Dan vraag ik mij af: kloppen mijn verwachtingen eigenlijk wel?

Vaak werkt God in stilte en in een proces. Dat is niet minder krachtig, wel zachter.

Zorgen

Zoals velen ga ik ook door periodes waarin zorgen mijn gedachten vullen. Zorgen over hoe het verder moet, zorgen over mijn kinderen. Maar ook zorgen over geld of mijn werk. Van buiten lijkt er weinig aan de hand, maar van binnen voelt het soms alsof ik continu mijn adem inhoud.

En misschien herken jij dat wel. Dat je doorgaat, lacht, functioneert, maar diep vanbinnen moe bent van het vechten in je hoofd.

Vrijheid in Christus

Wat ik bijzonder vind aan God, is dat Hij niet begint bij mijn gedrag, maar bij mijn hart. Hij veroordeelt me niet om mijn zorgen, maar nodigt me uit in Zijn licht. Niet met haast. Niet met harde woorden en zeker niet met een grote donderslag. Maar liefdevol en geduldig.

Ik moet daarbij denken aan de tekst in 1 Koningen 19:11-12:

“De HEER zei: ‘Kom naar buiten en treed hier op de berg voor Mij aan.’ Toen trok de HEER voorbij. Er ging een grote en krachtige windvlaag voor de HEER uit, die bergen spleet en rotsen verbrijzelde, maar de HEER bevond zich niet in die windvlaag. Na de windvlaag kwam er een aardbeving, maar de HEER bevond zich niet in de aardbeving. Na de aardbeving was er vuur, maar de HEER bevond zich niet in dat vuur. Na het vuur klonk het gefluister van een zachte bries.”

Het gefluister van een zachte bries. Daarin mag ik God ontmoeten.

In de rust.

In de vrede.

Als ik daar God ontmoet, kan Zijn licht de donkere plekken in mijn denken aanraken. De plekken waar onzekerheid, schaamte en controle zich jarenlang verstopt hebben gehouden. En weet je? Licht doet iets bijzonders. Zodra het binnenkomt, verliezen schaduwen hun kracht.

Ruimte om te ademen

Soms bevrijdt God plotseling. Dat hoor ik ook in getuigenissen van anderen. Maar bij mij gaat het vaak stap voor stap. Een gesprek. Een gebed. Een Bijbeltekst die blijft hangen. Een moment waarop ik echt eerlijk durf te zijn tegenover iemand anders.

Ik merk het steeds weer. Wanneer ik tijd met Hem doorbreng, wanneer ik bid of worship luister, komt er rust in mijn hoofd. Alsof God steeds opnieuw zegt: “Je hoeft niet langer verstopt te leven. Laat Mijn licht maar binnenkomen.”

Leven zonder zorgen

Betekent dat dat alles nu altijd licht voelt? Nee. Soms steken oude gedachten weer de kop op. Maar ik herken ze sneller, omdat ik steeds beter leer om naar het licht te kijken.

Gods licht bevrijdt nog steeds.

Soms langzaam. Soms plotseling.

Maar altijd met liefde.

En misschien is Zijn uitnodiging vandaag ook voor jou: stap in Zijn licht en kom los van de schaduwen.