Zo ga je van gezien worden naar geroepen worden door God

Ziet u mij wel?

“Do You see me”, schreeuwt Nathaniël uit naar God, terwijl hij onder de vijgenboom zit in aflevering 2 van The Chosen (zie Youtube of The Chosen-app). In deze aflevering van de Bijbelse serie The Chosen ontmoeten we Nathaniël (later één van de discipelen van Jezus), tijdens één van de moeilijkste momenten in  zijn leven. Nathaniël schreeuwt het uit naar God, nadat hij ziet hoe zijn levenswerk als architect letterlijk en figuurlijk is ingestort. Tegelijkertijd blijft hij God danken en belijden met officiële gebeden (Gezegend bent U en het Sjema). Ook bidt hij Psalm 102: “Verberg uw gelaat niet voor mij nu ik in nood verkeer. Wil naar mij luisteren, antwoord mij haastig nu ik roep.” En hij maakt het persoonlijk, hij stort zijn eigen vragen voor God uit: “Ik deed dit voor u, waar bent U nu, God? Ziet U mij wel?”

Stilte van de hemel

Terwijl we zien hoe Nathaniël het uitschreeuwt onder een weidse en majestueuze hemel, blijft het stil. Nathaniël voelt zich niet gezien en hij weet niet meer hoe hij nu verder moet. Herken je zo’n moment in jouw leven? Dat je het uitschreeuwde naar God… en dat het stil bleef? Wat doe jij? Blijf je dan bidden, uitroepen én ook danken, net zoals Nathaniël? Of zoek je heil ergens anders, zoals Nathaniël erna deed toen hij zich volgoot in de kroeg? Nathaniël had geloof dat bergen kon verzetten, maar nu even niet.

Treuren en instorten

Soms is het een tijd van treuren en instorten. Om daarna ook weer opnieuw te leren zien. Als christenen mogen we voorbij de ellende (leren) kijken, want wat mogen we dankbaar en blij zijn dat God in onze leegte bij ons komt en dat Jezus ons Licht in de duisternis is! (daarover gaan de eerste vier regels van mijn gedicht). Het kan zijn dat je anderen nodig hebt, om je dit weer te laten zien, zoals Filippus ook doet bij Nathaniël: “Kom en zie! Ontdek zelf of er iets goeds uit Nazareth kan komen!” (Johannes 1, vanaf vers 43).

Jezus ziet Nathaniël

Het verhaal van Nathaniël eindigt daar niet. Wat er dan gebeurt in The Chosen, is dat Nathaniël zó ontzettend wordt gezien: “When You were in your lowest moment, I did not turn my face from you, I saw you under the fig tree”, zegt Jezus tegen hem (lees ook Johannes 1: 43-50). Jezus bestempelt hem als een man van de waarheid, een ware Israëliet. Nathaniël voelt zich verlicht, zij ogen gaan open! En dat is een bemoediging voor ons: zoals Jezus zich aan Nathaniël bekendmaakte, zo maakt Hij zich aan ieder van ons op een eigen passende manier bekend. Hoe vaak gebeurt dit niet, juist op die momenten dat we diep aan de grond zitten? We zitten in zak en as, net als Nathaniël onder de vijgenboom waar hij as over zijn hoofd uitstrooit. Alles lijkt potdicht te zitten, maar toch ziet God een opening.

De uitnodiging van Jezus

Juist vanuit die diepten wil God ons door Jezus optillen. Dat is troostrijk en hartverwarmend, maar dat is nog niet alles! Kijk maar wat er gebeurt bij Nathaniël: ‘Je zult nog meer zien en doen’, is wat Jezus Nathaniël voorhoudt (Johannes 1:50). Zo wakkert Jezus een honger en verlangen in hem aan om bij Hem te horen… en zo wil Hij dat ook bij ons doen. Ga jij op die uitnodiging in? Durf jij je honger door Hem te laten stillen? Als wij naar Hem blijven hongeren, noemt Hij ons bij onze naam en roept Hij ons; zo: Hij noemt ons Zijn Kinderen (zie ook het einde van het eerste couplet van mijn gedicht). En je kunt nóg meer zien, dat lees je in het tweede deel van mijn gedicht: Als Gods Kinderen, dragen wij Zijn naam. Hij ziet ons, niet als hulpeloze schepselen, maar als Zijn erfgenamen, die in Christus een nieuwe schepping zijn: “Daarom is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen!” (2 Kor. 5:17). Jezus spreekt Nathaniël niet aan als een hulpeloze, ontslagen architect, maar als ware Israëliet in wie geen bedrog gevonden kan worden!

De Kracht van ‘In Christus’ Zijn

We zijn allemaal in Christus als we in Hem geloven, als Hij aan ons geopenbaard wordt, zo dicht ik in de derde regel. Je mag de titel “in Christus” voor je naam zetten, zonder dat je ervoor geleerd hebt. Je hoeft niet afgestudeerd te zijn: kom tot inkeer, geloof en schrijf je naam naast de Zijne! Nathaniël tekent ervoor als hij zegt: “Rabbi, U bent de zoon van God!” Heb je een geloof dat bergen verzet of een geloof dat (nog) zo klein is als een mosterdzaad? Het maakt niet uit, want Hij wil iets nieuws of diepers in jou beginnen. Wat zie je dan? Het gaat niet om wie je bent of wat je doet, maar om wat Hij voor jou heeft gedaan, zodat jij in Christus bent! God ziet eerst Christus in jou als Hij naar jou kijkt. Hoe gezien kun je zijn? Zo gezien zijn, zo gezien worden, zo gezien blijven ondanks alles wat niet goed gaat. Het ontroert me, want er is toch niets wat meer hoop of vrede kan geven! “Aan hen heeft God bekend willen maken hoe luisterrijk dit geheim is voor alle volken: Christus is in u, Hij is Uw hoop op goddelijke luister.” (Kolossenzen. 1:27).

Het ontdekken van een nieuwe jij

Nathaniël wilde synagogen bouwen om zo zielen dichterbij God te brengen. Hij moest eerst op een harde manier ervaren dat synagogen in kunnen storten, evenals hijzelf. Hij moest eerst zijn levenswerk en daarin zijn hoogmoed in stof en as zien veranderen. In dat dieptepunt zag Jezus hem nog steeds in volle waardigheid aan. Zo werd in een flits het mysterie aan Nathaniël onthuld en openbaarde Jezus zich aan hem. Het as werd van hem weggevaagd: Hij geeft schoonheid in plaats van as, vreugde in plaats van rouw (Jesaja 61:3)! Jezus’ komst in ons is een groot mysterie, een luisterrijk geheim, dat te mooi is om niet onthult te worden! Word gezien, gekozen en vernieuwd! Trek je oude kleren uit! In dat proces mogen we ons kleden als uitverkoren, heiligen en geliefden van God, die steeds de diepten van dit mysterie ontrafelen. Je bent een nieuwe mens, dat steeds groeit naar het beeld van God, met Jezus als voorbeeld (Kolossenzen 3: 10-14).

Met Christus op weg gaan!

God kleedt ons dus steeds mooier aan met Zijn waardigheid, dat lees je in mijn laatste drie regels van het gedicht. Het kan niet anders dat Zijn vreugde en luister je dan overspoelen, en dan straal je, net als Nathaniël in The Chosen! Maar ook daar blijft het niet bij. Nathaniël wordt vervolgens door Jezus gevraagd: ‘Jij wilde toch dat zang en gebed tot God opstijgen? Jij wilde toch zielen bij God brengen? Nou, kun je morgen beginnen.’ Hoe ontroerend en humoristisch tegelijkertijd! Voor Nathaniël is het een kwestie van gezien worden en actie ondernemen!

Hoe inspireert Nathaniëls verhaal jou om actie te ondernemen same met God? Waar wil jij voor gevraagd worden? Laat je bemoedigen door het lied van He Gives Beauty For Ashes, kijk de scenes over Nathaniël of lees hieronder het gedicht dat ik schreef in mij inspireerde tot deze blog:

Gezien
Ik omhul en vervul je
de leegte rondom je
Ik verguld en verlicht je
het donker in je
Ik til en stil je
de honger in je
Ik noem en vernoem je
Mijn Kind ben je
Ik zag en zie je
De Christus in je
Ik open en openbaar je
Mijn mysterie ontwaakt in je
Ik vernieuw en verkleed je
Mijn waardigheid draag je
Ik verheug en verblijd je
Mijn Luister straalt uit je
Gezien, zoals je nog nooit hebt gezien!