“Ik merk dat veel mensen in onze tijd hopeloosheid ervaren. Het besef is doorgedrongen dat het ons niet gaat lukken om deze wereld beter te maken..."

“Ik geloof dat echte hoop alleen te vinden is bij God. In de brief aan de Efeziërs staat dat zo mooi. Daar lezen we in hoofdstuk 2 vers 12 en 13: ‘U leefde zonder hoop en zonder God in deze wereld… maar nu bent u door Christus Jezus dichtbij gekomen, door zijn bloed.’ Dat vertelt precies wat wij te brengen hebben: wij kunnen mensen hoop brengen, dankzij Jezus.”

Die hoop is weg

“Ik merk dat veel mensen in onze tijd hopeloosheid ervaren. Vroeger leefde de gedachte: samen kunnen we de wereld een betere plek maken, als we maar het goede doen. Of: we moeten op zoek gaan naar de god in onszelf. Maar inmiddels is het tot veel mensen doorgedrongen dat het ons niet gaat lukken om deze wereld beter te maken, die hoop is weg. Ik hoor dat regelmatig terug in de gesprekken die ik voer als vrijwilliger in de Bijbelstand, nog vaker sinds de oorlog in Israël. Mensen zeggen me: ‘als God écht bestaat, zou Hij nooit toestaan dat dit gebeurt.’”

Hoezo God is goed?!

“Ik spreek veel mensen die niet willen geloven in God omdat ze een goede God niet kunnen rijmen met al het leed in de wereld. Ik bevestig hen daarin: ‘Je zegt eigenlijk: als God er was, zou Hij door en door goed zijn en ziet de wereld er anders uit. En dat klopt want Hij is goed.’ Weet je… ons diepste probleem is niet dat de wereld stuk is, maar dat wij zelf stuk zijn. Hoe gaan wij om met dat gegeven en hoe doet God dat? Ik leg dat vaak uit aan de hand van een voorbeeld.

Gebroken vaas

Op een dag viel bij ons thuis een vaas kapot. Mijn dochter dacht dat papa deze wel kon maken, maar wat bleek: de vaas was zo kapot dat zelfs papa dat niet kon repareren. Er zat niets anders op dan de scherven weg te gooien en toen ik dat deed, zei ik: ‘Wat zonde van de vaas, nu kunnen er geen bloemen en water meer in!’ Toen wij de vriendschap met God kapotmaakten, zei God ook ‘Zonde!’ Afstand tussen ons en God was nooit de bedoeling en het raakt Gods hart dat wij nu ons doel missen. Hij gooide echter de scherven niet weg, maar koos ervoor om in onze scherven te wonen. Hij zocht ons op, in Jezus. Nu is de weg naar Gods hart weer vrij en bij Hem vinden we alles wat we nodig hebben; vrede, vergeving, liefde, geluk én hoop! Wat overigens niet wil zeggen dat het lijden klaar is.”

Niet te begrijpen

“Ik kom er steeds meer achter dat we God niet kunnen begrijpen. Eens zullen we het overzien, maar voor nu vraagt God een blind vertrouwen, ook als we te maken krijgen met lijden dat we niet kunnen bevatten. Als het om persoonlijk leed gaat, is dat natuurlijk heel ingewikkeld. ‘Waar is Hij?’ vragen we ons dan af en: ‘Hoe kan Hij van een afstandje toekijken?’ Maar wie zegt dat dat zo is? Wij vullen in dat Hij op zo’n moment niks doet. Misschien heeft Hij toen al een plan bedacht om mij of de ander weer heel te maken. Als ik op mijn eigen leven terugkijk, kan ik inderdaad zeggen dat het zo is. God kan met de kapotte scherven iets goeds doen. (tekst loopt door onder de foto)

vaas, hoop, god, lume

Soms past alleen stilte

Soms hebben we ook gewoon geen antwoord op het lijden. Die leegte moeten we niet willen opvullen met goed bedoelde antwoorden. Soms past alleen stilte. We moeten rouw in al zijn rauwheid laten bestaan en de ernst daarvan niet ontkennen. Maar we mogen er wél iets tegenover zetten en anderen wijzen op God. Dat is de hoopvolle boodschap die wij mogen brengen! Wat mij hierin troost is dat Jezus als geen ander weet wat lijden is. Hij heeft het allemaal meegemaakt: afwijzing, eenzaamheid, verdriet, pijn, verraad en de dood. Wat wij ook meemaken, Hij kent de ernst daarvan en staat naast ons.”

Ik knip de kerk eraf

“Ik deel de hoopvolle boodschap van Jezus ook vaak met mensen die afgeknapt zijn op religie of de kerk. Die mensen hebben meestal een verhaal en als ik dat merk, dan laat ik mijn eigen boodschap los en maak ik ruimte voor hun verhaal. Vaak gaat het dan over dingen die misgingen in de kerk of over wat kerkmensen doen of deden. Dan bevestig ik wat niet goed is. Maar op enig moment pak ik mijn figuurlijke schaar en knip ik de kerk van het geloof af. Er blijven dan twee personen over: de ander en God. Dan kun je het dáárover hebben. Wie is God, en Wie wil Hij zijn voor de ander? Hoe heeft Hij Zijn liefde bewezen?”  

Confronterend

“Ik merk ook dat we het als christenen nog niet zo makkelijk vinden om ons geloof onder woorden te brengen. Om te delen wat de hoop is waaruit we leven en wie God persoonlijk voor ons is. Ik geef online trainingen over je geloof delen en daarin geef ik de deelnemers vaak een spiegelopdracht mee: ga voor de spiegel staan en vertel tegen de persoon in de spiegel wie Jezus voor je is. Wat heeft Hij in jouw leven gedaan of veranderd? Mensen schreven me terug: ‘Ik vond de opdracht confronterend… want ik wist niets te zeggen.’ Dat betekent echter niet dat jouw geloof hopeloos is, wel dat er werk aan de winkel is. Als mijn man en ik elkaar niks meer te vertellen hebben, dan moeten we een avond vrijmaken en met elkaar praten. Als jij je geloof onder woorden wilt brengen, dan moet je tijd met Jezus doorbrengen. Net zoals je elke dag met je ontbijt begint, mag je ook elke dag met Hem beginnen. En vanuit die levende relatie kun je met een ander delen over Wie Hij is voor jou.” 

Praten kan iedereen

“De liefde van Jezus zet mij in beweging: Zijn hart gaat uit naar de ander en daarom mijn hart ook. Daarin is mijn houding wel veranderd. Vroeger voelde het vooral als een opdracht op Jezus’ liefde met anderen te delen, erover te vertellen. Ik dacht vaak ‘kan ik dat wel?’. Maar sinds Gods Vaderhart meer voor mij is gaan betekenen, bekijk ik het vanuit Zijn perspectief en wil ik doen wat Hij belangrijk vindt. Jezus heeft geleden om die ander te redden, dát moet iedereen weten Het is bizar om dat voor jezelf te houden. Als reactie daarop hoor ik vaak: ‘Ik ben geen evangelist’. Maar zo’n uitspraak komt er ook met woorden uit toch? Praten kan iedereen. Ook al voel je je niet geschikt, God kan tóch door je heen werken. Ik geloof dat God niks van je vraagt wat niet lukt en Hij zal ook nooit iets van je vragen en je vervolgens laten zitten… Maar iedereen is anders en natuurlijk mag je wel kijken wat bij je past. Niet iedereen kan voor een zaal spreken of met wildvreemden op straat.”

Snel verhoord

“Als je niet weet hoe je een gesprek over het geloof met die ander moet beginnen, vraag God in gebed om een opening. Bijvoorbeeld door te bidden: Laat de ander een vraag stellen waarop ik het antwoord weet. Mijn ervaring is dat die gebeden snel verhoord worden! Sowieso is dat mijn tip: Als je met iemand in jouw omgeving wilt spreken over het geloof, begin dan eerst eens met bidden voor die persoon. Bewogenheid met de ander, brengt vrijmoedigheid mee. Kijk ook naar Jezus: hoe ging Hij in gesprek met mensen? Jezus leverde altijd maatwerk, Hij had geen standaard boodschap, maar deelde wat er op dat moment nodig was. Daar gaan wij vaak de fout in, we willen de ander overtuigen met ónze boodschap. Daarom is het ook zo belangrijk dat wij weten wat de ander nodig heeft. Wij kunnen de Heilige Geest vragen om ons te laten zien wat dat is en (open!) vragen stellen aan de ander. Daarop mogen wij dan aansluiten met onze boodschap van hoop!”

Emke is getrouwd met Richard en moeder van drie kinderen. Het gezin woont in de Achterhoek als beheerders van christelijk kampterrein ‘de OASE’. Daarnaast werkt Emke als vrijwilliger bij stichting Bijbelstand (www.bijbelstand.nl)