wappie, getuigen, evangeliseren, natascha

Waarom Natascha zich opeens een christen-wappie voelt

Recent werd Natascha hard geconfronteerd met haar ‘licht-zijn’. Tijdens een sollicitatiegesprek notabene krijgt ze de vraag waarom zij nou 'licht' is. Het levert haar direct klotsende oksels en paarse vlekken in haar nek op. Zou Natascha durven opstaan voor de naam van Jezus? Lees snel verder!

Waarom de Heer Zelf onze spiegel is

We willen graag allemaal gezien worden. Als kind door je ouders, je vrienden en leerkracht. En later door je geliefde, je collega's, je leidinggevende, door je publiek, je volgers en ga zo maar door. En door God niet te vergeten. God ziet ons, daar hoeven we ons geen zorgen over te maken. Maar zien wij God eigenlijk nog wel? In deze blog wil Tirza je bemoedigen én uitdagen: kijk eens wat vaker in de spiegel van onze Heer!

kuikentjes, Natascha, Tirza

Waarom de wereld meer kleine kuikentjes nodig heeft

Misschien ken je hem nog wel: Calimero, het kleine kuikentje. Vaak diep verontwaardigd en mikpunt van vele plagerijtjes. Natascha beleefde laatst ook zo’n Calimero-momentje toen ze haar geloof deelde met een vriendin. De reactie van haar vriendin bezorgde haar een ‘Zij is groot en ik is klein’ gevoel. Gek genoeg voelde dat deze keer niet oneerlijk, maar werd ze er juist heel gelukkig van. Wil je weten waarom? In deze blog deelt Natascha haar verhaal.

Zo bemoedigt Emke voorbijgangers met Gods liefde

Deze zomer stapte Emke weer op haar knalgele bakfiets om wildvreemden te vertellen over God. Op een dag fietst Emke al een uur rond, zonder een echte ontmoeting. Net op het moment dat ze het niet meer verwacht, plaatst God iemand op haar pad. Maar zit deze man wel op Emke en haar boodschap te wachten…?

eline, jezus, team, talenten, bril

Waarom mijn bril mij doet denken aan Jezus

De ogen van Eline zijn er niet zo best aan toe. Ze draagt een bril met aan beide kanten een sterkte van bijna min zes. Zonder die bril komt ze geen stap vooruit! Ze ziet alles wazig en tast een beetje in het duister. De bril, soms een last, soms een hippe accessoire, ziet Eline als een mooie metafoor voor haar relatie met Jezus. Ontdek in deze blog waarom en ga samen met Eline de challenge aan!

vrouw, tijd, donker, regen

Hoe Natascha van God lege tijd krijgt

Terwijl bij veel vrouwen de agenda na de vakantie weer volloopt en hun leven overvol is, ervaart Natascha rust. Het is een ongemakkelijke rust, die schuurt en confronteert. Ze heeft God gevraagd of Hij bij haar aan de slag wil gaan om haar overvolle binnenste leeg te maken, haar geestelijke rommel op te ruimen. Natascha legt voor Lume al haar emotie en kwetsbaarheid op tafel. Ze deelt het met jullie! Lees je mee?

bijbel, david., spiegel, woord, god

Daarom spiegelt Evie zichzelf aan het leven van David

De zomermaanden stonden bij Lume in het teken van jezelf spiegelen aan Gods Woord. Tussen alle Bijbelleesroosters, podcasts en studies in, duikt Evie graag in het verhaal over het leven van David. Zijn leven staat dichterbij dat van haar, dan ze in eerste instantie denkt. Benieuwd welke lessen ze mag leren? Lees haar verhaal hier!

Daarom moeten we vaker in Gods spiegel kijken

Wist jij dat de Bijbel ook wel de spiegel van God wordt genoemd? Door te lezen in de Bijbel, krijg je een kijkje in Gods spiegel. Prachtig! Toch? Kirsten betrapt zichzelf erop dat ze niet zo vaak meer in deze spiegel kijkt. En als ze wel kijkt, dat ze vooral ziet wat ze verkeerd doet. Of moet ze beter kijken?

aanbidding, presence, malievel, licht, vrouw, lume

Waarom aanbidding een krachtig tegengif is tegen duisternis

Op een vrijdagavond begin juli organiseerde Stichting Presence een aanbiddingsavond op het Malieveld, hartje Den Haag. Evie was erbij en zong mee. En daar op het Malieveld ervoer ze een stukje hemel op aarde. De kracht van aanbidding doet Evie beseffen: aanbidding is een heel krachtig tegengif tegen de drukkende duisternis om ons heen! Benieuwd waarom? Lees haar verslag!

oma, vrede, geel, bloem

Zo vond Wietske vrede die alle verstand te boven gaat

“Ik wou dat ik het nooit had gezien…” Een frons op haar voorhoofd, dichtgeknepen ogen en een haperende stem. De onvrede straalt van haar anders zo lieve, vrolijke gezicht. Veilig in haar bed is Wietskes zieke, oude beppe (oma) terug in de Tweede Wereldoorlog, die ze als jonge vrouw meemaakte. Haar onvrede is ook Wietskes onvrede geworden, zij het op een andere manier. Het spoort Wietske aan om op zoek te gaan naar ‘de vrede die alle verstand te boven gaat’.