"Ik maakte een wandeling over de hei vlakbij mij thuis. Het was rustig en in de stilte zag ik de eerste struiken al uitlopen..."

“Iedereen is in de ban van het coronavirus. Logisch ook. Het is ongrijpbaar. De gevolgen zijn merkbaar en voelbaar. Scholen zijn dicht, net als de horeca. Mensen in de zorg werken zich een slag in de rondte. Je hoeft de televisie maar aan te zetten of het nieuws komt je tegemoet. Wat je moet doen, wat je niet moet doen. Mensen duiken de supermarkten in met de angst dat er straks geen voedsel meer is of je huis niet meer uit mag. Kerkdeuren blijven gesloten, virtuele kerkdeuren gaan wagenwijd open!

Ziek

Ik heb veel respect voor de mensen die zich op dit moment vol overgave inzetten om verdere verspreiding van de ziekte tegen te gaan. Voor de mensen die voor de zieken zorgen en waar nu nog meer van gevraagd wordt. Voor mensen in het onderwijs die met plannen komen zodat het onderwijs ook thuis zo goed als het kan doorgaan. Natuurlijk worden ook mensen vergeten want je zal maar hartstikke ziek zijn. Of financieel geraakt worden door het virus. Niet direct omdat je ziek wordt, maar omdat je letterlijk geen boterham kunt verdienen. Omdat mensen weg blijven of afspraken afzeggen. Toch ervoer ik eerder deze week een lichtpuntje in mijn hoofd vol gedachten.

Op springen

Ik maakte een wandeling over de hei vlakbij mij thuis. Het was rustig en in de stilte zag ik de eerste struiken al uitlopen. Mooie knoppen verschijnen en ik spotte zelfs al een paar verse groene bomen. De magnolia bij mijn overburen staat op springen. De lente, ik blijf het telkens weer een bijzonder fenomeen vinden. Dat bomen weer groen worden. Allerlei kleuren en geuren tevoorschijn komen en vandaag realiseerde ik mij, juist misschien juist door wat er nu gaande is, dat het God is die door de natuur zegt: “Ik ben erbij, Ik zal er zijn!”

Pasen is in aantocht

Juist nu, nu de wereld op z’n kop staat. Mensen in angst leven omdat ze een zwakke gezondheid hebben of gewoon geen geld hebben om te hamsteren toont Gods zijn liefde, zijn grootheid in de natuur. De lente is in aantocht, Pasen is in aantocht. Jezus is overwinnaar. Wat een rust en vertrouwen geeft dat.

Onderdompelen

Als wij ons met elkaar daar in zouden onderdompelen, als wij die gedachten vasthouden,  dan valt alles toch in het niet? Neemt dat angst weg, lost dat het de problemen in de wereld op? Nee. Het geeft houvast!

Kijk naar de natuur!

Ook ik volg de adviezen van het RIVM op. Ik houd rekening met de activiteiten die ik onderneem. Ik hoop jij ook! God heeft ons immers ook verstand geven. Dat is ook iets waar wij op mogen vertrouwen. Net als God ons de opdracht geeft je naasten lief te hebben als jezelf. Laten wij goed voor elkaar zorgen. Elkaar helpen, juist als wij het nu moeilijk hebben omdat wij ziek, onzeker of angstig zijn. Door eten te brengen bij mensen die het financieel moeilijk hebben, om welke reden dan ook. Ik hoop van harte dat wij elkaar mogen blijven bemoedigen en elkaar erop mogen wijzen dat God elke dag zichtbaar is in ons leven. Dat wij op Hem mogen bouwen en vertrouwen. Dat Hij met ons meegaat. Je hoeft maar naar de natuur te kijken om het zelf elke dag weer te ontdekken.

En jij? Ervaar jij  houvast in deze moeilijke tijd? Hoe?