"Wat was ik aan het doen? Waarom deed ik zo moeilijk? Waarom moest ik er zo diep over nadenken? Waarom was het zo spannend?!"

“Op 8 maart is het Wereldvrouwendag. Nu heb ik zelf niet zoveel met al die dagen waarop we iets moeten bedenken, herdenken, gedenken of aan moeten denken. Ook een internationale vrouwendag geeft mij wat jeukverschijnselen. Maar toch; het thema van dit jaar ‘1 wereld, 1000 vrouwen’ maakte iets bij me los. Twee woorden, twee cijfers! Het zegt alles over de grootsheid van God, onze Schepper die met Zijn onpeilbare Liefde, creativiteit en zorgvuldigheid de vrouw in al haar diversiteit ontwierp en ons Zijn Lev ( hart) gaf. Vrouwen, onmisbaar en noodzakelijk! Want een wereld zonder vrouwen? God had al heel snel door dat het dan heel snel afgelopen zou zijn met Zijn Schepping.

We moeten durven

Helaas en diep verdrietig ziet niet iedereen de waarde van de vrouw.  Het aantal vrouwen dat leeft in onderdrukking en uitbuiting wereldwijd is gigantisch. Gelukkig er is hoop, er is verwachting, er is toekomst en dat mogen wij Lume vrouwen van getuigen met Zijn Lev, nu moeten we alleen nog durven!

Met frisse tegenzin

Dat moment van durven kwam voor mij eerder dan gedacht. Onlangs zat ik in mijn plaatselijke dorpskerk. Niet mijn favoriet, maar goed, ik was laat en vriend schuldgevoel schopte mij uit mijn bed. De kerk riep! Of was het toch God? Met frisse tegenzin liep ik de kerk binnen en nam in het voorbijgaan een foldertje aan;  een aankondiging van een cursus Alpha Youth. Nu ben ik zelf die doelgroep inmiddels drie keer gepasseerd en kinderen van die leeftijd heb ik ook niet dus in gedachten belandde dat foldertje al ergens in een vuilniszak. Zoals verwacht greep de dominee zijn wekelijkse kans en nam uitgebreid de tijd om tot zijn finale slot te komen. Het werd ook tijd, want de koffie riep al een poosje.

De uitnodiging sloeg in als een bliksem

Toch moest mijn cafeïneshot nog even wachten. Inmiddels half staand, met verstijfde knieën werd mij mede gedeeld dat we nog even door gingen; .er was nog een mededeling. En dus zakte ik zuchtend met krakende knieën terug op de keiharde kerkbank. Twee jonge mannen liepen naar voren en namen het woord. En ineens ontroerden beiden me. Zo bevlogen, zo vol van Jezus met een uitnodiging voor Alpha Youth. Misschien niet voor jezelf? Maar nodig dan een ander uit! De uitnodiging sloeg in als de bliksem! Uitnodigen? Ik? Ja jij, was het directe antwoord; Luuk! De buurjongen! Heer echt? Luuk? Mijn buurpuber van 16 die het liefst drie gaten in de dag slaapt, kan vloeken als een bootwerker wanneer het leven of zijn moeder hem tegenzitten en de hele dag rond crost op zijn brommertje? Die Luuk? Juist, was Gods antwoord, die jongen!

Niveau TikTok of Insta

En toen zat ik met dat foldertje, het staarde me aan, ik wist dat ik het moest geven, en hoe tegenstrijdig ook, eigenlijk verlangde ik er ook wel naar om het aan hem te geven. Maar hoe in de vrede moest ik dat nou doen?! Ik bedacht allerlei leuke en ludieke uitnodigende teksten. Die vooral vlot en bijdehand moesten overkomen. Want tja wees eerlijk; een uitnodiging van je stokoude buurvrouw uit het witte bakhuisje naast het huis van je soms vreselijke ouders is niet direct het meest aantrekkelijke dat je als puber kunt bedenken. Dus het moest vooral heel leuk, grappig, het liefst niveau TikTok of Insta zijn.

Schaamte…

Toen ik dat zo aan het bedenken was, overviel mij ineens een schaamte. Wat was ik aan het doen? Waarom deed ik zo moeilijk? Waarom moest ik er zo diep over nadenken? Waarom was het zo spannend! Dat deed ik toch ook niet als ik mensen ging uitnodigen voor mijn verjaardag? Of voor een etentje? Of voor iets anders leuks? Wat mankeerde me? Waarom nodigde ik niet gewoon mijn buurjongen uit voor iets waarvan ik zelf zo gelukkig was geworden?! Voor Iemand, bij wie ik nooit meer vandaan wilde en die nooit meer bij mij vandaan wilde. Die mij ZIJN Hart, Zijn Lev had gegeven, om echt te Leven! Waarom is het zo moeilijk?

… maar ook blijdschap

Ik schaam mij en tegelijkertijd voel ik ook een blijheid en diepe dankbaarheid op komen. Want ineens weet ik het! Waarom nodig ik hem niet gewoon uit vanuit mijn enthousiasme en liefde voor Jezus? Hoe simpel kan het zijn! Mijn blijheid delen over wat Jezus in mijn hart deed en nog steeds doet. En dat ook hij Jezus in Zijn Leven kan ontmoeten, dat er naar hem wordt uitgezien.

Knikkende knietjes en lev

Ik besloot ervoor te gaan. En dus stapte ik biddend met toch wat knikkende stijve knietjes naar buiten; ‘Heer ik vertrouw op U, ik ga nu met dat foldertje en Uw Lev’.

“Hoi Luuk, ik heb een uitnodiging voor je! Gekregen, maar het is niet voor mij! Nu dacht ik aan jou! Misschien heb je wel eens gehoord over Jezus? Er start nu een jeugd Alpha. Samen met jongeren van jouw leeftijd kun je Jezus leren kennen en zelfs ontmoeten. Ik heb het ooit gedaan en werd er ongelooflijk blij van. Dus bij deze geef ik deze uitnodiging heel graag ook aan jou.”

Goddelijk gelukkig

Goddelijk gelukkig liep ik terug naar mijn huis, zoals altijd wanneer ik voor Hem mag gaan. Jezus Lev werd zichtbaar door mij heen voor Luuk. Nu mag ik het loslaten. Ik hoef alleen maar te blijven bidden dat Luuk het Lev van Jezus niet zal kunnen weerstaan en op zoek gaat om het te ontvangen.

Nu jij! 

Wil jij ook getuigen met Lev? Dan biedt Lume jou een kant en klaar pakket aan waarmee jij jezelf en vrouwen in je omgeving kunt motiveren en stimuleren om met Lev uit te stappen in geloof. We lanceren dit pakket op Internationale Vrouwendag 8 maart.  Zet jezelf hieronder op de wachtlijst voor meer info en/of houd onze website en socials in de gaten.



    Eventuele opmerkingen:

    Ik heb het Privacy beleid gelezen en ga hiermee akkoord.