"Laat ik mijn stinkvlammetje maar helemaal uitblazen! Totaal ongeschikt voor Gods Geest in mijn hart! Maar is dat wat Jezus wil?"

Soms heb je van die dagen, dan denk je, licht? Ben ik licht? Heb ik überhaupt een lichtknop? En waar zit ie dan? En als je dan na lang zoeken eindelijk dan toch dat miniscule lichtknopje vindt en eraan draait, dan is het wel de bedoeling dat er iets gaat schijnen, toch?:! En dat iets, zou jij dan moeten zijn!

Vastgeroest

Nou, ik kan je vertellen, mijn gevoel vertelt me regelmatig dat ik helemaal niet shiney ben, om er maar eens een hippe Engelse term in te gooienDus rees bij mij de vraag: wat houdt dat schijnen nu eigenlijk in? Wat heb ik behalve een vastgeroeste draaiknop nodig om echt licht en Lume te zijn?! 

Wat heb ik dan…?

Een stralend humeur? Bepaalde karakter eigenschappen? Een bijzonder uiterlijk? 
En hoe ziet het er dan concreet uit? Dat stralenVindt iedereen mij dan aardig? Leuk? Liefdevol? Helder en transparant? Lief, vriendelijk en coöperatief? Vol genade en vergevingsgezindheid? Wijs? En vol van de Geest? Zijn wij mensen, met al onze leukeminder leukesoms zelfs ronduit vervelende eigenschappen, eigenlijk wel in staat om Licht te zijn?   

Ja, maar…

Een prachtig theologisch en zeer christelijk verantwoord antwoord op deze vraag is natuurlijk dat Jezus in jou Zijn Licht laat stralen. Ja prachtig!!  Maar is dat wel mogelijk met mijn eigenschappen en feilbaarheid?  Zit ik dat Licht vaak niet vreselijk in de weg? 

In shock

Mijn licht ging met een diepe zucht volledig uit toen ik te horen kreeg dat ik met mijn karakter waarschijnlijk niet zou passen in de Bétakring van mijn gemeente (red: het vervolg op de Alpha-cursus)! Ik was in shock en diep geraakt. Waar was het misgegaan? Wat zat er fout? Straalde Zijn Licht dan niet in Mij? Dat besluit deed pijn, heel veel pijn! 

Ze zaten niet op mijn licht te wachten…? 

Want blijkbaar was het Licht in mij zodanig vertroebeld dat het niet meer was dan een walmend, stinkend kaarsvlammetje, waar de deelnemers van de Beta kring niet op zaten te wachten. En ja, hier klinkt zelfmedelijden in door, en ik zou beter moeten weten, maar toch, ik vermoed je je hierin misschien wel herkent; je wilt je licht uitstralen, maar voelt je tegelijkertijd als een stinkende, natte wierrookkaars. En wat dan? Dan voel je pijn, afwijzing en teleurstelling! Van jou als persoon, maar het wordt nog erger als je bedenkt dat het Licht van Jezus er blijkbaar ook wat moeite mee heeft om door jouw menselijke karaktereigenschappen heen te stralen 

candlelight, Lume, women

"Dus bedacht ik me; laat ik mijn stinkvlammetje maar helemaal uitblazen!"

Stinkvlammetje

In mij geen felle lichtbron, maar een flikkerend knetterend stinkvlammetje! En wat was mijn eerste reactie? Flink van me afblazen! Mezelf vooral vertellen dat er nog steeds genoeg mensen waren die me wél konden waarderen. Maar helaas bleef het gewenste resultaat wat achterwege… Dus bedacht ik me; laat ik mijn stinkvlammetje maar helemaal uitblazen! Totaal ongeschikt voor Gods Geest in mijn hart! Niet in staat om Zijn Geest uit te stralen. Maar is dat wat Jezus wil? Het antwoord was een vlammend (!): NEE! Maar wat wil Hij dan wel? Contact! Dat is wat Hij wil! CONTACT en wel met jou en mij!! 

Ik zocht Jezus

En dus zocht ik Jezus. Ik vertelde Hem van mijn pijn en teleurstellingVan mijn moeite om Zijn Licht te zijn. En alsof Hij het al niet wist, ik legde mijn karakter en leven voor Hem neer! Tot slot stelde ik Hem één vraag; Hoe wilt U dan dat ik zijn zal!? Het antwoord was kort en duidelijk! Blijf in MIJ , dan blijf ik in jou!  (Mattheus 15) 

Dank U Heere dat U in al Uw wijsheid hebt bedacht om in ieder mensenhart te willen wonen. Dat U zich niet laat afschrikken door menselijke feilbaarheid. U wilt ons vormen en brengen op die plaatsen waarvan U denkt dat we effectief ,volop Licht kunnen zijn.

Blijkbaar is dat in mijn geval geen Béta kring… En toch, ben ik nu blij, ik ben vol vreugde omdat ik weet, dat God het veel beter weet! Daarin vind ik rust en acceptatie.