Zoek Mij en LEEF

“Onlangs schreef ik een blog over het overlijden van mijn broer. Het leven op deze aarde was voor hem niet meer te doen, hij mocht Thuis komen. En ik weet niet wat het is, het lijkt wel een tegenreactie, maar juist in deze tijd vol verwarring, vragen en verdriet ervaar ik een enorme drive om te leven. Op de meest vreemde plekken en plaatsen ervaar ik het verlangen om ervoor te gaan. Alsof God tegen me zegt: ‘Natas, ik wil dat je LEEFT! Ik wil dat je er bent! Ik wil dat je staat voor Mijn koninkrijk. Ja, ga voor Mijn koninkrijk.’

Vrij Bizar

Die gedachte overkomt me op de één of andere manier altijd in de auto. Waarschijnlijk omdat ik dan vaak in gesprek ben met Jezus. Ik hoop dan altijd maar dat er geen politie in de buurt is, want het moet er wel vrij bizar uitzien wanneer ik op mijn stuur ram en het leven over mezelf uitroep! Maar het gebeurt: “LEVEN ZAL IK!”

Er is pijn en gedoe, maar ook verwachting

Juist nu, in het mooiste seizoen van het jaar waarin alles weer uitloopt, talloze vogeltjes de hele dag zingen en zich een slag in de rondte vliegen om hun jongen te voeden. Juist nu, terwijl het tere lichtgroen uit de bomentakken barst en de prachtige bloesem uitloopt, roep ik het uit: “NATAS Leef! Want God wil dat je leeft.” Ja er is pijn, er zijn vragen en er is allerlei gedoe, maar er is ook verwachting. Want juist in dit jaargetijde is zo zichtbaar dat God de wereld, de mens niet opgeeft maar gewoon weer opnieuw begint nadat alles gestorven leek te zijn. Hij geeft niet op!

Goed geworteld

Uit dode takken ontstaat nieuw leven. Hoe dat kan? Omdat die boom goed geworteld is en die wortels diep onder de grond veilig verborgen zijn. Omdat daar, diep onder de grond, water is waardoor de boom in gevoed blijft. Het zichtbare lijkt zo dood als een pier, maar onder de grond bruist het van het leven. Want De boom is veilig, dichtbij zijn bron. En uiteindelijk, soms na een lange winter van bruin en grijs wordt het dus weer groen. God gaat door altijd. Dat is de hoop die we mogen koesteren.

Hij zal leven!

Mijn broer leeft niet meer. Hij mocht letterlijk terug gaan naar Zijn Bron. Maar ik weet ook dat hij uiteindelijk weer zal Leven. In 1 Korinthe 15 vers 42-43 verwoord Paulus het prachtig: “Zo is het ook met de opstanding van de doden. Iets vergankelijks wordt gezaaid en iets onvergankelijks wordt tot leven geroepen. Het wordt gezaaid als het zwak is, het aanzien niet waard, maar het verreist in glorie en kracht.”

Dit is voor mij nu lente. Hier op aarde in alle gebrokenheid zo zichtbaar. Dat wat aan de dood leek te zijn opgegeven, blijkt in werkelijkheid te bruisen van leven. God blijft trouw. Hij geeft niet op. Kijk maar het wordt weer groen, barstens vol leven!

Als het leven zwart is

Dus mooie licht-vrouwen…. Het leven kan donkerbruin, ja zelfs zwart zijn. En misschien is het lichte groen niet meer te zien in jouw leven…. Maar weet dan dat God zowel in leven als sterven nooit aan jou op zal geven! Ergens diep ver weg, waar jij het misschien al lang niet meer voelt, is Hij hard aan het werk. Want dood is niet dood, maar Hij leeft in jou.

Challenge

Kijk de komende week eens extra naar je omgeving. Zoek naar nieuw leven en verwonder je over God en zijn onvermoeibare drive om telkens weer opnieuw te beginnen.

Worstel je met gedachtes over zelfdoding en wil je hierover met iemand praten? Bel dan anoniem met 113. Praten helpt!