"Ons land wordt zo goed als het gaat geleid en we zetten alles in voor de vrede. Betekent dit dat er geen Debora’s nodig zijn?"

Misschien herinner je je het WK vrouwenvoetbal van afgelopen zomer nog wel. Je kon er ook niet echt onder uit natuurlijk. Een spaaractie bij de Kruidvat, pindakaas potten met de naam van Lieke Martens erop, zelfgemaakte liedjes in de reclames over hoe trots we zijn op onze leeuwinnen. Nadat de mannen steeds niet echt uit de verf kwamen, bloeiden de vrouwen helemaal op. Volgens de media zou het vrouwenvoetbal op deze manier, na het succes in 2017, weer een enorme boost krijgen. Jonge meisjes achter de tv, die net zo willen spelen als Shanice van de Sanden of Jill Roord 

Profetes, rechter, echtgenote & vrouw 

Toen ik wat jonger was, vond ik één van de vele vrouwelijke rolmodellen in de Bijbel. Haar naam is Debora. Debora was profetes, rechter en getrouwde vrouw. Dit laatste kwam in deze tijd natuurlijk vaker voor, maar een vrouwelijke rechter was een uniek verschijnsel. Zowel mannen als vrouwen kwamen naar haar toe wanneer ze een rechtspraak aan het houden was of wanneer ze advies wilden over een bepaalde situatie. Zelfs de leiders van het volk kwamen naar haar toe voor advies! 

Context  

In de tijd van Debora waren de Israëlieten overgeleverd aan Koning Jabin. In Rechters 4 vers 3 lezen we dat deze man hardhandig om ging met de Israëlieten en dit resulteerde in een roep om hulp naar God. En dan gebeurt het volgende: God gebruikt Debora als antwoord op het gebed van de Israëlieten.  

Ongebruikelijk 

Debora laat Barak bij zich komen en zegt dat God wil dat hij op zal trekken tegen Jabin’s leger. Lees hier niet te makkelijk overheen. Wat hier gebeurt, is ten eerste dat een vrouw tegen een man zegt wat hij moet doen. Besef hoe ongebruikelijk dat is en hoeveel moed en lef Debora hier dus vertoont. Het tweede is de boodschap die ze vertelt. Optrekken tegen Jabin’s leger… dat moet als abracadabra geklonken hebben. Dat blijkt ook uit de reactie van Barak. Hij zegt: “Als u (Debora) meegaat, zal ik gaan, maar als u niet meegaat, ga ik niet.” (Rechters 4:8 NBV)   

kerk, Lume,

"Gemeente zijn blijkt een steeds grotere opgave..."

Leidsvrouw 

En dan komt Rechters 5 vers 7 zo mooi aan het licht:  

‘Aanvoerders ontbraken, het land kende geen leiding, totdat jij, Debora, kwam en Israël tot leidsvrouw werd.’ 

Debora staat op als leidsvrouw, ze spreekt met liefde duidelijke taal over wat er van het volk verwacht wordt. En daar blijft het niet bij, want wanneer de mannen het niet durven, gaat zij hen voor. Ze staat op en doet mee in de strijd. Wat zou dat met de jonge meisjes in die tijd hebben gedaan? Hoeveel meiden zouden toen, net als de meisjes nu bij het WK, gedacht hebben dat ze net zo wilde zijn als Debora? 

Onze strijd 

Laten we weer even uitzoomen naar vandaag de dag. Wij leven niet in een land waar leiding ontbreekt of oorlog is. Ons land wordt zo goed als het gaat geleid en we zetten alles in voor de vrede. Betekent dit dat er geen Debora’s nodig zijn? Dat antwoord is luid en duidelijk: nee. Op het grote plaatje ziet het er misschien goed uit, maar dat betekent niet dat er geen strijd is.  

Kapot 

Laten we eens kijken naar de kerk. Er is een ontwikkeling gaande die de kerk kapot maakt. Het verdrietige is dat deze ontwikkeling niet per se of alleen van buitenaf komt, maar ook van binnenuit. Gemeente zijn blijkt een steeds grotere opgave. Ik hoor mensen vaak zeggen, “als de vorm niet verandert, haak ik af.” Mannen die niet meer mee naar de kerk willen. Vriendinnen die afhaken omdat ze gekwetst zijn. Vreselijke situaties.  

Opstaan als liefdevolle leidsvrouwen  

En wat doen wij, vrouwen die met volle overtuiging in de belofte van God geloven, als we geliefden zien afhaken? Wat moeten we doen als we de bedrijven waar we in werken zien verslechteren, onze gezinnen niet functioneren zoals we zouden willen of als er zich op school een pijnlijke situatie voordoet? Misschien moeten we proberen te lijken op Debora. Opstaan als liefdevolle leidsvrouwen om dingen in onze gemeenschappen voort te zetten… Om dingen te benoemen die benoemd moeten worden. En te luisteren naar Gods hart voor de situatie… Net als voor Debora, zal dat veel moed, lef en energie vragen. Maar gelukkig mogen we dan vertrouwen op een God die altijd bij ons is, die voor ons uitgaat en precies weet wat wij wel en niet aankunnen. God kan ons, net als Debora, gebruiken als antwoord op de gebeden van velen! 

Een netwerk van vrouwen 

Moeten we dan allemaal worden zoals Debora? Nee, gelukkig niet! Ik wil lijken op Debora, omdat ik me kan vinden in haar uitgesproken karakter, haar manier van doen. Maar meisjes die niet van voetbal houden, hebben tijdens het WK waarschijnlijk niet met zoveel enthousiasme gekeken, als zij die wel van voetbal houden. Misschien past “Debora zijn” helemaal niet bij wie jij bent. Probeer jezelf dan alsjeblieft niet te veranderen in een Debora. Ik geloof namelijk in de kracht van alle vrouwen, juist in een tijd waarin de kerk het moeilijk te verduren heeft, waar mensen steeds meer leven in eenzaamheid en ongeluk. Maar vrouwen moeten het wel samen doen. Dus als jij niet alleen op durft te staan, verzamel dan wat andere mensen om je heen! 

We hebben elkaar nodig! 

Vrouwen kunnen niet of veel moeilijker opstaan als ze niet worden gesteund door andere vrouwen. Dus wie weet kan jij, wanneer jij jezelf niet direct in Debora herkent, de Debora in jouw gemeente een keer een vriendelijk hart onder de riem steken. Of kan je aanbieden om haar een keer te helpen. En dan ben ik God zo dankbaar, dat Hij ons allemaal zo heeft gemaakt dat we elkaar zó nodig hebben! 

Wat is een plek in jouw leven waar je kan opstaan zoals Debora deed? Of welke Debora ken jij, die je misschien een keer kan aanmoedigen in haar taak? 

Ps. Mocht jij nu het gevoel hebben een Debora te kunnen zijn, maar voel je je in die taak eenzaam, neem dan gerust contact met ons op!